Türkiye, dijital göçebe politikalarını karşılaştıran araştırmada kullanılan VisaGuide 2025 Dijital Göçebe Endeksi’nde 55 ülke arasında 44’üncü sırada yer aldı. Çalışma, düşük yaşam maliyeti ve turizm popülaritesini Türkiye’nin avantajları; internet hızı, vergi oranları ve sağlık koşullarını ise rekabeti sınırlayan başlıklar arasında gösterdi.

Ankara Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi’nden Esra Keskin ve Emine Baydan’ın hazırladığı araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi’nin 28 Şubat 2026 tarihli sayısında yayımlandı. Çalışmada akademik yayınlar, uluslararası raporlar, resmî belgeler ve farklı ülkelerin vize politikaları karşılaştırıldı.

Araştırmanın aktardığı 2025 endeksinde Türkiye’nin internet hızı puanı 11,52, sağlık puanı 37,05 ve dijital göçebe puanı 1,94 olarak verildi. Türkiye için aylık asgari gelir koşulu 3 bin avro, vergi aralığı yüzde 15–40 ve vergisiz dönem altı ay olarak gösterildi. İspanya, Birleşik Arap Emirlikleri ve Karadağ aynı sıralamada ilk üçte yer aldı.

Yazarlar, Türkiye’nin yaşam maliyeti, turizm popülaritesi ve vergisiz dönem bakımından avantajlı olduğunu; buna karşılık internet altyapısı, yüksek vergi oranları ve özel sağlık sigortası gerekliliğinin ülkenin rekabet gücünü sınırladığını değerlendirdi. Vize süreçlerinin sadeleştirilmesi, bağlantı altyapısının geliştirilmesi, vergi teşvikleri ve çok dilli hizmetler araştırmanın politika önerileri arasında sıralandı.

Çalışanların yüzde 71’i dijital göçebeliğe istekli

Politika karşılaştırmasını desteklemek için Kasım–Aralık 2024 döneminde kamu ve özel sektörde çalışan 189 kişiyle çevrim içi anket yapıldı. Amaçlı örneklemde katılımcıların yüzde 65’i özel sektör, yüzde 35’i kamu çalışanıydı; grubun yüzde 55’i 35–54 yaş aralığındaydı.

Katılımcıların yüzde 71’i dijital göçebe olmaya istekli olduğunu, yüzde 29’u ise bunu istemediğini belirtti. Dijital göçebeliği istemeyen 55 kişilik alt grupta, çoklu yanıtla ölçülen gerekçeler arasında vize ve hukuki sorunlar yüzde 57,8 ile ilk sırada yer aldı. Yalnızlık hissi yüzde 40,6; durağan olmayan çalışma düzeni ile sürekli hareketliliğin yarattığı stres yüzde 35,9’ar pay aldı.

İşveren desteği beklentilerinde esnek çalışma saatleri yüzde 79,37, uzaktan çalışma politikalarının genişletilmesi yüzde 68,85 ve vize-hukuk desteği yüzde 57,14 olarak ölçüldü. Makalenin genişletilmiş özetinde son oran yüzde 58,7 yazılırken ayrıntılı bulgu metni ve grafikte 108 kişiyle yüzde 57,14 verildi; bu haberde ayrıntılı bulgu esas alındı.

Anket, hâlihazırda dijital göçebe olan kişilerle değil, kamu ve özel sektör çalışanlarıyla yapıldı. Yazarlar da örneklemin sınırlı olduğunu ve sonuçların genellenebilirliğinin düşük kaldığını belirtti. Bu nedenle oranlar dijital göçebelerin Türkiye hakkındaki görüşleri değil, ankete katılan çalışanların eğilimleri olarak okunmalı.